Wszystko zaczęło się od działania – konkretnego, wymagającego i wspólnego. Jednym z pierwszych dużych wyzwań było zrealizowanie na czas zamówienia obejmującego kilka tysięcy ceramicznych elementów. To doświadczenie nie tylko scementowało zespół, ale też pokazało, czym naprawdę może być praca z gliną: procesem opartym na współpracy, zaufaniu i dzieleniu się odpowiedzialnością. Ten moment stał się symbolicznym początkiem Klika Ceramika – miejsca, w którym rzemiosło od początku było nierozerwalnie związane z relacjami i wspólnotą.

Droga, którą rozwija się Klika Ceramika, wyrasta z inicjatywy pięciu osób działających pod skrzydłami Fundacji Sowiarnia, które w czerwcu 2024 roku stworzyły otwartą przestrzeń dla ceramiki. Z czasem kolektyw rozrósł się do ponad 25 twórców, a sama pracownia zaczęła funkcjonować nie tylko jako miejsce pracy, ale też edukacji i wymiany doświadczeń. Fundamentem działalności stały się wartości takie jak współpraca, dostępność i świadome podejście do procesu twórczego. Klika konsekwentnie wspiera rozwój umiejętności, eksperymentowanie i budowanie własnego języka w pracy z materiałem.

Pracownia działa w Kraków i dziś funkcjonuje jako przestrzeń łącząca wiele funkcji – od otwartej pracowni, przez miejsce warsztatowe, aż po punkt spotkań środowiska twórczego. Zlokalizowana przy ul. Królewskiej 16, Klika tworzy środowisko, w którym można zarówno pracować indywidualnie, jak i uczestniczyć w wydarzeniach czy działaniach edukacyjnych. To miejsce żywe, dynamiczne i inkluzywne – otwarte zarówno dla początkujących, jak i doświadczonych ceramików, mieszkańców miasta i odwiedzających.

Warsztaty w Klice to przede wszystkim doświadczenie procesu – od pierwszego kontaktu z gliną po gotowy wypał. Prowadzone w atmosferze wsparcia i swobody, pozwalają uczestnikom rozwijać się we własnym tempie, korzystać z profesjonalnego zaplecza i uczyć się poprzez praktykę. Istotna jest tu idea „podaj dalej” – dzielenia się wiedzą, obserwowania innych i budowania relacji wokół wspólnego działania. Uczestnicy wychodzą nie tylko z własnymi pracami, ale też z poczuciem bycia częścią społeczności, w której rzemiosło staje się przestrzenią spotkania i twórczego rozwoju.